2017, ഫെബ്രുവരി 27, തിങ്കളാഴ്‌ച

ഗുരു


ഗുരു

സ്വര്‍ണ്ണമോതിരമരച്ചെടുത്തുടന്‍
ദീപമേറ്റി മടിമേലിരുത്തിയും
നാവിലാദ്യ ഹരിശ്രീ കുറിച്ചൊരെന്‍ 
വന്ദ്യനാം ഗുരുവിനാദ്യ വന്ദനം

പിച്ചവച്ചുടനെയക്ഷരങ്ങളാല്‍
കാടുനീക്കി മമ മാനസത്തിലേ
വിദ്യതന്നുലകമേ തുറന്നയെന്‍
വന്ദ്യരാം ഗുരുസമൂഹവന്ദനം

ധര്‍മ്മമായിടുമി സേവനങ്ങളാല്‍
ജ്ഞാനമാമമൃതമൂട്ടി നിത്യവും
ഭാവിതന്‍ പടവിലേറി മക്കളും
വന്ദ്യരായ ഗുരുവൃന്ദമേ സ്തുതി

പാരിലുള്ള മികവുറ്റ സേവനം
ധര്‍മ്മബോധമൊടു ചെയ്യുവാന്‍ സദാ
സര്‍വ്വമംഗളവുമേകിടാന്‍ ദിനം
കുമ്പിടുന്നു മമ ദേവിയംബികേ !

കൃത്യമായിവിടെയെന്നുമിങ്ങനേ
കൊച്ചുമക്കളിലനുഗ്രഹങ്ങളായ്
േ്രശാഭയേറുമൊരു ജീവിതത്തിനായ്
നേര്‍ന്നിടുന്നൂ മമ മംഗളങ്ങളും

                      *****

അച്ഛന്‍




അച്ഛന്‍

















കുഞ്ഞിന്‍റെ കണ്‍കളിലാദ്യം പതിഞ്ഞിടും
അമ്മിഞ്ഞയൂട്ടിയുറച്ചോരു തായ്മുഖം
അച്ഛന്റെ രൂപവുമാഴത്തിലായതില്‍
വൈകാതെതന്നെ പതിഞ്ഞിടുമേ നിജം

അമ്മിഞ്ഞയൊന്നുനുകര്‍ന്നൂ ദിനം ദിനം 
തായിന്‍ മനസ്സിനെതൊട്ടൊന്നറിഞ്ഞിടും
വാത്സല്യമായതു നോക്കന്നൊരച്ഛനേം 
കുഞ്ഞറിയുന്നിതു വൈകാതെതന്നെയായ്

കുഞ്ഞിനെയോര്‍ത്തിടുമമ്മയ്ക്കു കാണുമാ
ആധിക്കു പിന്നിലോരച്ഛന്റെ മാനസം
കണ്ടീടലാം ആ മോഹത്തിനാകുലം
അങ്ങോളം തീരാതെയാമുഖത്തിങ്കല്‍

ഈറ്റില്ലമതിലമ്മ പേറ്റുനോവറിയുമ്പോള്‍
അങ്ങിങ്ങുലാത്തിടുമച്ഛന്റെ ചിന്തകള്‍
വെന്തിട്ടൊരക്ഷമ നോട്ടത്തിലുള്ളതാം
വറ്റീവരണ്ട നടത്തത്തിലെത്തിടും

കുഞ്ഞിന്റയാദ്യ കരച്ചില്‍ നുകര്‍ന്നിടാന്‍
കാതോര്‍ത്തു നിന്നിടുമച്ഛന്റെ തേട്ടവും
പെട്ടന്നു കുഞ്ഞു കരഞ്ഞൊന്നു കേള്‍ക്കവേ
ദൈവമേയെന്നാ പിടച്ചിലും കാണാം

തായിന്റെ സ്‌നേഹമതാണല്ലോ പാരിതില്‍
തോരാതെ വാഴ്ത്തി വരുന്നുള്ളതേവരും
അച്ഛനുമുണ്ടൊരു വേവുന്ന മാനസം
എന്നുള്ള വസ്തുത കണ്ടില്ലയാരുമേ !

                        000000000000



                     









അമ്മ


അമ്മ


















‘അമ്മ‘ യെന്ന പദമാണുപാരിതില്‍
പെണ്മതന്‍ സുകൃത നാമ ഭൂഷണം
അംഗനക്കനവു പൂര്‍ണ്ണമാവതും
അമ്മയായതിനുശേഷമാണതേ
കുറ്റമറ്റവളു പെറ്റെടുക്കണം
ത്യാഗിയായതിനു മാറിടേണമേ
ഒന്നു പെറ്റതിനു ശേഷമമ്മയായ്
പിന്നെ ദാരുണമവള്‍ക്കു ജീവിതം
പത്തു തായിനെ ലഭിക്കുമെങ്കിലും
പെറ്റ തായിനു സമാനമാകുമോ
ഭൂമിതന്നിലെ മികവുറ്റതാം വരം
അമ്മയെന്ന പദമെന്നതും നിജം
നന്മതന്നുടെയൊരര്‍ത്ഥമാണവള്‍
അമ്മയാകണമതൊന്നറിഞ്ഞിടാന്‍
ദൈവമായ് തൊഴുതു കുമ്പിടാന്‍ ദിനം
കണ്ണിനാല്‍ കഴിയുമമ്മതന്‍ മുഖം
ഓര്‍മ്മയില്‍ കരുതിയിന്നു ഞാനിതെന്‍
മാനസത്തിലതി മോദമായ് സദാ
ഭക്തിയോടെ മമ മാതൃ തൃപ്പദം 
തന്നിലായിനി സമര്‍പ്പണം ചെയ് വൂ

                      &&&&&

പ്രാര്‍ത്ഥന

പ്രാര്‍ത്ഥന

എന്തിനും ഏതിനും മുമ്പേ വണങ്ങിടാം
വിഘ്‌നങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കണേ വിഘ്‌നേശ്വരാ

വിദ്യയായ്, കാവ്യമായ് കനിയേണമെന്നില്‍ നീ
വാണി ! മനോഹരീ ! സരസ്വതിദേവി !

ലക്ഷ്മി കടാക്ഷങ്ങളെന്നില്‍ ചൊരിയണേ
നാരായണി ദേവി ശ്രീ മഹാലക്ഷ്മി !

ദീര്‍ഘമംഗല്യമായെന്നില്‍ നിറയണേ
ലളിതേ ! ശിവേ !സുഭഗേ ! ശ്രീ പാര്‍വ്വതീ ! 

ആപത്തുകാലത്തു കൂടെ നടന്നെന്നെ
രക്ഷിച്ചു കൊള്ളണേ ദര്‍ഗ്ഗേ ! മഹാകാളി !

വേണ്ടുന്നതൊക്കെയും വേണ്ടപ്പോഴെന്നില്‍
തോന്നിച്ചീടേണമേ ശ്രീ മുരുകാ ഹരേ !

അശരണയായി ഞാന്‍ കേഴുന്ന നേരത്ത്
ശരണമായെത്തണമരുകിലയ്യപ്പാ !

വായുപുത്രാ ! എനിക്കാരോഗ്യമേകണേ
ജീവിച്ചിരിക്കുവാന്‍ ശക്തി നല്‌കേണമേ

ആയുസ്സുതീര്‍ന്നുഞാന്‍ ദേഹംവെടിഞ്ഞിടാന്‍
നേരത്തരുകിലുണ്ടാകണേ  ശ്രീ ശങ്കരാ !

2016, ഒക്‌ടോബർ 13, വ്യാഴാഴ്‌ച

സപ്തസ്വരാംബിക















ഇന്നോളം മാനസ വാടിയില്‍ പൂത്തതാം
അക്ഷരപ്പൂവുകളത്രയുമാ മുന്നില്‍
എത്രയും ഭക്തിയാലര്‍പ്പിച്ചീടട്ടെ ഞാന്‍ 
ശാരദേ ! ഭാമിനി ! സപ്തസ്വരാംബികേ !


പുസ്തകം മാത്രമൊ ശസ്ത്രവും ഭക്തിയാല്‍
അംബുജേ നിന്നുടെ തൃപ്പാദത്തിങ്കലായ്
അര്‍പ്പിക്കാം മന്നിട നാഥയാം പങ്കജേ !
ശാരദേ ! ഭാമിനി സപ്തസ്വരാംബികേ !

നാദാംബികേ തവ നാമ മന്ത്രങ്ങളാല്‍
സര്‍വ്വവും കാന്തി കലര്‍ന്നൂ കൈവല്യമായ്
വന്നീടും വാണി ! മനോഹരീ ! സൗഭാഗ്യേ !
ശാരദേ ! ഭാമിനി ! സപ്തസ്വരാംബികേ !

ആത്മപ്രകാശിനി ! ദേവി ! മൂകാംബികേ !
വന്ദിതേ ! തായേ ! വരങ്ങളായ് വന്നീടാന്‍
നീ വേണം വാണി ! മഹേശ്വരീ ! അംബികേ !
ശാരദേ ! ഭാമിനി ! സപ്തസ്വരാംബികേ !

                            ***************

2016, ജൂലൈ 25, തിങ്കളാഴ്‌ച

വെളിച്ചം


രാത്രിയിലംബരത്തില്‍ പൊഴിക്കും നിലാവിനാല്‍
കൂരിരുട്ടകലുന്നു, ധരയും തെളിയുന്നൂ
വന്ദ്യരാം ഗുരുനാഥര്‍ ചൊരിയും പ്രഭയാലേ
മാനസം പൊരുള്‍ നേടി ധന്യമായ് മാറീടുന്നൂ
അജ്ഞാനം മൂലം മനമിരുട്ടില്‍ തപിക്കുമ്പോള്‍
ജ്ഞാനമാം പ്രകാശത്താല്‍ തെളിയും, ശുഭം,ധന്യം!
ആരോഗ്യപാലനത്തിലശ്രദ്ധ, വന്നീടുകില്‍
ദേഹവും ശോഷിച്ചങ്ങു തളരും പാരം,കഷ്ടം!
ഏറിയ വരുമാനക്കൊഴുപ്പിന്നിരുട്ടാലെ
മാനവഹൃദയത്തില്‍ ക്രൂരത നിറയുന്നു.
മൂഢത കൈവിട്ടങ്ങു മുന്നേറാന്‍ ശ്രമിക്ക നാം
നന്മതന്‍ ദീപമായി ധന്യരായ് വാഴാം പാരില്‍
പാരിതില്‍ മഹനീയ ജീവിതം നയിച്ചീടാന്‍
സ്നേഹത്തിന്‍ ദീപമേന്തി ദൈവത്തെ തൊഴുതീടാം

2016, ജൂലൈ 14, വ്യാഴാഴ്‌ച

മഴഭാവങ്ങള്‍

മഴഭാവങ്ങള്‍

ഇടവപ്പാതി കാര്‍മുകില്‍ കീറി
ഇടിയും മിന്നലും കാറ്റുമായി
തകര്‍ത്തുപെയ്തു ദാഹമകറ്റാന്‍
മുടങ്ങാതെയെത്തും കാലവര്‍ഷം.

മിഥുനമായാല്‍ രാവും പകലും
നിര്‍ദ്ദയമായങ്ങു നിന്നുപെയ്തു
മനവഹൃത്തില്‍ ഭീതിനിറയ്ക്കും
വെള്ളം പെരുക്കിടും പേമാരി

കര്‍ക്കടകത്തില്‍ കറുത്തിരുണ്ട്
ഒളിഞ്ഞു വാനത്തുരുണ്ടുകൂടി
കാര്‍മേഘക്കൂട്ടിലൊളിച്ചിരുന്നു
കാറ്റില്‍ മറയും  കള്ളമഴ

ചിങ്ങംപിറന്നാല്‍ ചന്നംപിന്നം
നൂലിഴപോലെ ഊര്‍ന്നിറങ്ങി
പൂക്കളംമായ്ക്കാനോടിയെത്തും  
സൂത്രക്കാരിയാം വികൃതിമാരി

കന്നിമാസത്തില്‍ അന്നനടയായ്
കവിളിണയില്‍ നാണത്തോടെ
ചാരത്തുവന്നെന്‍ ദീപമണച്ചു
കുസൃതികാട്ടും കൗതുകമാരി

തുലാമായാല്‍ തുള്ളിക്കുതിച്ചു
ചോലമരങ്ങളെ കാറ്റിലുലച്ചു
പെരുമ്പറകൊട്ടി താണ്ടവമാടി
പെയ്തൊഴിയും തുലാവര്‍ഷം

വൃശ്ചികം,ധനു,മകര മാസങ്ങള്‍
മറഞ്ഞിരുന്നങ്ങു മൗനംപാലിച്ചു
മഞ്ഞിനുവേണ്ടി വീഥിയൊഴിഞ്ഞു
മന്ദാരപ്പൂമഴ മന്ദിരം പൂകിയോ..?

കുംഭം, മീനം, മേടം തുടങ്ങി  
ആദിയിടവപ്പാതിവരേയ്ക്കും
ആരുംകാണാതെ പമ്മിയിരിക്കും
തവതാവളമേതെന്നു ചൊല്ലാമോ..?

പൂവിലെ കവിത





ചുണ്ടിലൊരു രാഗവും മൂളി
കാമുകനെപ്പോലെയൊരു
വണ്ടുവന്നു തേന്‍ നുകരും
ഇമ്പമാണ് പൂവിന്റെ താളം.

ആരാമത്തില്‍ ഉരസിക്കൊണ്ട്
ഇളംകാറ്റിന്‍ തോഴനായ് മന്ദം
വീശിയെങ്ങും നിറച്ചിടുന്ന
സൗരഭ്യം പൂവിന്റെ പ്രാസം.

വദനത്തില്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ
മൃദുലമാം ഇതള്‍ വിടര്ത്തി
വശ്യമായ് മലര്ന്നു നില്ക്കും
ഭംഗിയാണ് പൂവിന്റെ വൃത്തം.

സോദരീ













ദേഹം വേടിഞ്ഞോരു ദേഹിയായ 
എന്‍ സോദരീ നിന്നെക്കുരുന്നില്‍  
വഹിച്ച അതേഗര്‍ഭപാത്രംതന്നെ 
പിന്നെന്നെയും വഹിച്ചതാലുളവായ
രക്തബന്ധത്തിന്നളവറ്റ ആഴത്താല്‍ ‍ 
നിന്‍ മരണവാര്‍ത്തയാലെന്‍‍ ഹൃദയ
സപന്ദനം സ്തംഭിചൊട്ടേറെനിമിഷം 
പ്രപഞ്ചസത്യമാം മരണത്തെപ്പോലും
ഞാനറിയാതെയന്നു പഴിച്ചുപോയി
സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തവശേഷിച്ച
കടമയോടെ വെക്കംപുറപ്പെട്ടുസോദരീ
നീറുംനെഞ്ചുമായരുകിലെത്താന്‍വെമ്പി
നിശ്ചലമായ ദേഹമെങ്കിലും കാണാന്‍
പ്രാണന്‍തുടിക്കാത്ത ദേഹംകാണാന്‍ 
ത്രാണിയില്ലെന്ന സത്യമറിഞ്ഞതാല്‍
വലിയോരപകടമെന്‍  മാര്‍ഗ്ഗമദ്ധ്യേ
വന്നാ സന്താപയാത്ര തടസമാക്കി 
തിരുവായിലവസാനമായ്പ്പോലും  
ഒരുപിടിയരിയെന്നിരുകരങ്ങളാല്‍
വാരിവിതറാനൊത്തില്ലയെങ്കിലും
ജീവചൈതന്യമായെന്‍കണ്‍മുന്നില്‍ 
നിറഗൗരവത്തോടെ തന്നെ നീയിന്നു
നന്നായ്  തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുമ്പോള്‍ 
‍അന്ന് നേരിട്ടോരപകടം പോലും  
എനിക്കനുഗ്രഹമായെന്നെന്നുള്‍മനം 
മന്ത്രിച്ചുപോകുന്നുയിന്നറിയാതെ
അമ്മതന്‍ ‍ കടിഞ്ഞൂല്‍പുത്രിയാം 
മൂത്തസോദരീ നിയെന്നകതാരില്‍
ഒരമ്മതന്‍സ്ഥാനം വഹിച്ചിരുന്നു
നിനക്കുനാഥനായ് വരാതെപോയ
ഒരാളുംപിന്നതില്‍പിറക്കാതെപോയ
ഒരുണ്ണിയുമെന്നകക്കാമ്പിലൊരുപോതും 
ഫലിക്കാത്ത കനവായിമാത്രം തത്തി-
ക്കളിക്കാറുണ്ടിന്നും വ്യര്‍ത്ഥമായ്
ശേഷിച്ചമോഹങ്ങള്‍ ‍ കോര്‍ത്തിണക്കി
ഉള്ളിന്‍റെയുള്ളില്‍  ഞാന്‍‍ കാത്തുവച്ച
എന്നഗ്രഹാരത്തിന്‍ ‍ നിലവിളക്കേ 
ഒരുനാളുമണയാതെ ജ്വലിച്ചുനില്ക്കും
 നിറശാലീനസൗന്ദര്യപൊന്‍ദീപമായ്
നിന്നെക്കാണുവാനാണെനിക്കേറെയിഷ്ടം.

നീലകണ്ഠാ.....

പറയകുലത്തില്‍ പിറന്നതായി 
പറയപ്പെടുന്നതാം പരമേശ്വരാ...പറഞ്ഞു പുകഴ്ത്താനീ പാരിതിലെ
പല നന്മതന്നുടമയാം ശിവശങ്കരാ...
മറഞ്ഞു പുണ്യമായ് മാറിയ നിന്റെ
മായാത്ത മാതൃകാചെയ്തികളെല്ലാം
മറയാതെ പൂര്വ്വികമനസ്സുകളില്മരിക്കാത്ത നന്മയായ് മാറിയനേരം
അമ്പലം കെട്ടി കുടിയിരുത്തി
അമ്പലമാക്കിയ നിന്‍ പെരുമ
അമ്പരപ്പുളവാക്കി ഭക്തര്കളില്അമ്പോറ്റിയായിന്നും കുമ്പിടുന്നു.
സംശയമതിലല്ല സാംബശിവനേ
സംസാരസര്വ്വമായ് വ്യാപിയായ
സംസ്കാരമൂർത്തിയെ പൂജിക്കുവാന്സംബന്ധമില്ലാത്ത നമ്പൂതിരിയോ..?
പറയ കുലത്തിന്റെ പെരുമയാം നാഥാ
പറയുവാനുണ്ടൊരു സങ്കടമെന്നുള്ളില്പറയനൊരുത്തന്‍ വന്നൊന്നു പൂജിച്ചാല്പറനിറയുംപോലാ മനസ്സും നിറയണം
പങ്കേറെ പര്വ്വതപുത്രിക്കുനല്കിയ പങ്കമകറ്റുന്ന നീലകണ്ഠാ നിന്നെ
പങ്കിട്ടെടുത്ത കരങ്ങളില്നിന്നൊരു
പങ്കിന്നെനിക്കും ലഭിച്ചീടുമോ..