പോസ്റ്റുകള്‍

2016 തൊട്ടുള്ള പോസ്റ്റുകൾ കാണിക്കുന്നു

സപ്തസ്വരാംബിക

ഇമേജ്
ഇന്നോളം മാനസ വാടിയില്‍ പൂത്തതാം
അക്ഷരപ്പൂവുകളത്രയുമാ മുന്നില്‍
എത്രയും ഭക്തിയാലര്‍പ്പിച്ചീടട്ടെ ഞാന്‍ 
ശാരദേ ! ഭാമിനി ! സപ്തസ്വരാംബികേ !

പുസ്തകം മാത്രമൊ ശസ്ത്രവും ഭക്തിയാല്‍
അംബുജേ നിന്നുടെ തൃപ്പാദത്തിങ്കലായ്
അര്‍പ്പിക്കാം മന്നിട നാഥയാം പങ്കജേ !
ശാരദേ ! ഭാമിനി സപ്തസ്വരാംബികേ !

നാദാംബികേ തവ നാമ മന്ത്രങ്ങളാല്‍
സര്‍വ്വവും കാന്തി കലര്‍ന്നൂ കൈവല്യമായ്
വന്നീടും വാണി ! മനോഹരീ ! സൗഭാഗ്യേ !
ശാരദേ ! ഭാമിനി ! സപ്തസ്വരാംബികേ !

ആത്മപ്രകാശിനി ! ദേവി ! മൂകാംബികേ !
വന്ദിതേ ! തായേ ! വരങ്ങളായ് വന്നീടാന്‍
നീ വേണം വാണി ! മഹേശ്വരീ ! അംബികേ !
ശാരദേ ! ഭാമിനി ! സപ്തസ്വരാംബികേ !

                            ***************

വെളിച്ചം

രാത്രിയിലംബരത്തില്‍ പൊഴിക്കും നിലാവിനാല്‍ കൂരിരുട്ടകലുന്നു, ധരയും തെളിയുന്നൂ വന്ദ്യരാം ഗുരുനാഥര്‍ ചൊരിയും പ്രഭയാലേ
മാനസം പൊരുള്‍ നേടി ധന്യമായ് മാറീടുന്നൂ അജ്ഞാനം മൂലം മനമിരുട്ടില്‍ തപിക്കുമ്പോള്‍
ജ്ഞാനമാം പ്രകാശത്താല്‍ തെളിയും, ശുഭം,ധന്യം! ആരോഗ്യപാലനത്തിലശ്രദ്ധ, വന്നീടുകില്‍
ദേഹവും ശോഷിച്ചങ്ങു തളരും പാരം,കഷ്ടം! ഏറിയ വരുമാനക്കൊഴുപ്പിന്നിരുട്ടാലെ
മാനവഹൃദയത്തില്‍ ക്രൂരത നിറയുന്നു. മൂഢത കൈവിട്ടങ്ങു മുന്നേറാന്‍ ശ്രമിക്ക നാം
നന്മതന്‍ ദീപമായി ധന്യരായ് വാഴാം പാരില്‍ പാരിതില്‍ മഹനീയ ജീവിതം നയിച്ചീടാന്‍
സ്നേഹത്തിന്‍ ദീപമേന്തി ദൈവത്തെ തൊഴുതീടാം

മഴഭാവങ്ങള്‍

മഴഭാവങ്ങള്‍
ഇടവപ്പാതി കാര്‍മുകില്‍ കീറി ഇടിയും മിന്നലും കാറ്റുമായി തകര്‍ത്തുപെയ്തു ദാഹമകറ്റാന്‍ മുടങ്ങാതെയെത്തും കാലവര്‍ഷം.
മിഥുനമായാല്‍ രാവും പകലും നിര്‍ദ്ദയമായങ്ങു നിന്നുപെയ്തു മനവഹൃത്തില്‍ ഭീതിനിറയ്ക്കും വെള്ളം പെരുക്കിടും പേമാരി
കര്‍ക്കടകത്തില്‍ കറുത്തിരുണ്ട് ഒളിഞ്ഞു വാനത്തുരുണ്ടുകൂടി കാര്‍മേഘക്കൂട്ടിലൊളിച്ചിരുന്നു കാറ്റില്‍ മറയും  കള്ളമഴ
ചിങ്ങംപിറന്നാല്‍ ചന്നംപിന്നം നൂലിഴപോലെ ഊര്‍ന്നിറങ്ങി പൂക്കളംമായ്ക്കാനോടിയെത്തും   സൂത്രക്കാരിയാം വികൃതിമാരി
കന്നിമാസത്തില്‍ അന്നനടയായ് കവിളിണയില്‍ നാണത്തോടെ ചാരത്തുവന്നെന്‍ ദീപമണച്ചു കുസൃതികാട്ടും കൗതുകമാരി
തുലാമായാല്‍ തുള്ളിക്കുതിച്ചു ചോലമരങ്ങളെ കാറ്റിലുലച്ചു പെരുമ്പറകൊട്ടി താണ്ടവമാടി പെയ്തൊഴിയും തുലാവര്‍ഷം
വൃശ്ചികം,ധനു,മകര മാസങ്ങള്‍

പൂവിലെ കവിത

ചുണ്ടിലൊരുരാഗവുംമൂളി കാമുകനെപ്പോലെയൊരു വണ്ടുവന്നുതേന്‍ നുകരും ഇമ്പമാണ്പൂവിന്റെതാളം.
ആരാമത്തില്‍ ഉരസിക്കൊണ്ട് ഇളംകാറ്റിന്‍ തോഴനായ്മന്ദം വീശിയെങ്ങുംനിറച്ചിടുന്ന സൗരഭ്യംപൂവിന്റെപ്രാസം.
വദനത്തില്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ മൃദുലമാംഇതള്‍ വിടര്‍ത്തി വശ്യമായ്മലര്‍ന്നുനില്‍ക്കും ഭംഗിയാണ്പൂവിന്റെവൃത്തം.

സോദരീ

ഇമേജ്
ദേഹംവേടിഞ്ഞോരുദേഹിയായ എന്‍ സോദരീ നിന്നെക്കുരുന്നില്‍  വഹിച്ച അതേഗര്‍ഭപാത്രംതന്നെ  പിന്നെന്നെയുംവഹിച്ചതാലുളവായ രക്തബന്ധത്തിന്നളവറ്റആഴത്താല്‍ ‍  നിന്‍ ‍മരണവാര്‍ത്തയാലെന്‍‍ ഹൃദയ
സപന്ദനം സ്തംഭിചൊട്ടേറെനിമിഷം 
പ്രപഞ്ചസത്യമാംമരണത്തെപ്പോലും ഞാനറിയാതെയന്നുപഴിച്ചുപോയി
സ്വബോധംവീണ്ടെടുത്തവശേഷിച്ച
കടമയോടെ വെക്കംപുറപ്പെട്ടുസോദരീ
നീറുംനെഞ്ചുമായരുകിലെത്താന്‍‍വെമ്പി
നിശ്ചലമായദേഹമെങ്കിലുംകാണാന്‍ പ്രാണന്‍തുടിക്കാത്തദേഹംകാണാന്‍  ‍ത്രാണിയില്ലെന്നസത്യമറിഞ്ഞതാല്‍

നീലകണ്ഠാ.....

പറയകുലത്തില്‍ പിറന്നതായി പറയപ്പെടുന്നതാംപരമേശ്വരാ...പറഞ്ഞുപുകഴ്ത്താനീപാരിതിലെ
പലനന്മതന്നുടമയാംശിവശങ്കരാ... മറഞ്ഞുപുണ്യമായ്മാറിയനിന്റെ
മായാത്തമാതൃകാചെയ്തികളെല്ലാം
മറയാതെപൂര്‍വ്വികമനസ്സുകളില്‍മരിക്കാത്തനന്മയായ്മാറിയനേരം അമ്പലംകെട്ടികുടിയിരുത്തി
അമ്പലമാക്കിയനിന്‍ പെരുമ
അമ്പരപ്പുളവാക്കിഭക്തര്‍കളില്‍അമ്പോറ്റിയായിന്നുംകുമ്പിടുന്നു. സംശയമതിലല്ലസാംബശിവനേ
‘സംസാരസര്‍വ്വമായ്വ്യാപിയായ
സംസ്‌കാരമൂർത്തിയെപൂജിക്കുവാന്‍സംബന്ധമില്ലാത്തനമ്പൂതിരിയോ..? പറയകുലത്തിന്റെപെരുമയാംനാഥാ
പറയുവാനുണ്ടൊരുസങ്കടമെന്നുള്ളില്‍പറയനൊരുത്തന്‍ വന്നൊന്നുപൂജിച്ചാല്‍പറനിറയുംപോലാ

ശൂന്യത

എഴുതാനിരിക്കുന്ന നേരങ്ങളിലൊരു
ശൂന്യതവരുമെന്റെ തൂലികത്തുമ്പിലും

കര്‍ക്കിടകത്തിലെന്നറയും പുരയും
ശൂന്യമായ്കണ്ടതെന്നോര്‍മ്മയിലുണ്ട്

കൊയ്‌ത്തൊന്നുു കഴിയണം പിന്നെയാ
ശൂന്യത വീടിനെ വിട്ടകന്നീടണമെങ്കിന്‍

മാസത്തിന്നവസാനവാരമായാലൊരു
ശൂന്യതയെന്‍പണപ്പെട്ടിയിലുണ്ടാകും

ഒന്നാംതികിട്ടുന്ന ശംബളംകൊണ്ടാ
ശൂന്യതയൊക്കയും മാറിമറഞ്ഞിടും

വീടെന്ന സ്വപ്‌നം സത്യമായപ്പോഴും
ശൂന്യത തന്നെയാണാമാടപ്പെട്ടിയില്‍

പരീക്ഷയിലന്നാദ്യമായ് തോറ്റപ്പോള്‍
ശൂന്യതയാകെയെന്‍മാനസം വാട്ടി

തീമഴ വന്നാലും പ്രളയം വന്നാലും
ശൂന്യത വന്നു നിറയുമീ പാരില്‍

മക്കള്‍ക്കുമാംഗല്യമായിക്കഴിഞ്ഞാല്‍
ശൂന്യത നിഴലിയ്ക്കും വീട്ടുമുററത്തും

നേത്രത്തിന്‍ കാഴ്ച മറയുന്നകാലം
ശൂന്യത വന്നു നിറഞ്ഞീടുമെങ്ങും

വേണ്ടപ്പെട്ടോരുടെ വിയോഗംമൂലം
ശൂന്യതയാലെന്റെ മാനസം വിങ്ങും.

വിരഹം

ഒരു മാത്ര നേരില്‍ കണ്ടെങ്കിലെന്ന
ഹൃദയത്തിന്‍വിങ്ങലാണ് വിരഹം നേരില്‍ കാണാനാകാതെ ഒറ്റപ്പെടുന്ന മനസ്സിന്‍ പിടച്ചിലാണു വിരഹം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണില്‍ കിനിയും നെഞ്ചിന്‍ ഈറമാണ് വിരഹം കനവില്‍ മോഹങ്ങളായ് വിരിയും കരളിന്‍ ദാഹമാണ് വിരഹം മനസ്സിന്‍ തേടലാല്‍ ഉയര്‍ന്നുതാഴും ഹൃദയമിടിപ്പിന്‍ താളമാണ് വിരഹം ഇനിയെന്നു കാണാനാകും എന്ന മനസ്സിന്‍ തേങ്ങലാണ് വിരഹം അകലുകയാണു തനിച്ചാക്കിയിന്നു മറയുകയാണെന്ന തോന്നലാണ് വിരഹം അരുകിലിപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന മോഹ മൗന മന്ത്രമാണ് വിരഹം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നവരെ കാണാതായ കണ്ണിന്‍ തീവ്ര സങ്കടമാണ് വിരഹം ആഴത്തിലുള്ള സ്‌നേഹങ്ങളൊക്കെയും നല്‍കും ഒരുതരം വേദനയാണ് വിരഹം.

എന്റെ തുളസി

മട്ടുപ്പാവിന്‍ നല്ലൊരു കോണില്‍ കണ്ണനെ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ചോണ്ട് ദിനവും തൊഴുതു വണങ്ങാനായി ഒരു തുളസി ചെടിയെ ഞാന്‍ നട്ടു.
ഉദയാസ്തമന വേളകളില്‍ ഞാന്‍ നന്നേ വണങ്ങി പരിപാലിച്ചും വാട്ടി വതക്കിക്കളഞു അവളെ ചെന്നൈ വെയിലിന്നാധിക്യം.
ഇലയും കതിരും കൊഴിഞ്ഞിന്ന് കമ്പും ചില്ലയുമായ് നിന്ന് പരിഭവ പുഴയായ് കേഴുമവള്‍ എന്നെ കാണും വേളകളില്‍.
ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ വൈകാതെ ഉണങ്ങി ശുഷ്‌കിച്ചൊരുനാളില്‍ യാത്രാമൊഴിയും ചൊല്ലുമിവള്‍ നിറ കണ്ണോടെ ഞാനോര്‍ത്തു. 
അന്നു പടുക്കയിലസ്വാസ്ഥ്യം നിദ്രയുമങ്ങു പിണങ്ങിപ്പോയ് പുലരാനേഴര നാഴികമുന്നേ ഉദിച്ചോരാശയമെന്നുള്ളത്തില്‍
പൊള്ളും വെയിലീന്നൊരു ശമനം കാംക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാ മനസ്സ് അവളുടെ ദീനവിലാപങ്ങള്‍ ഞാന്‍ കേള്‍ക്കരുതിനിയൊരു നാള്‍ പോലും.
സൂര്യനുണര്‍ന്നങ്ങുയരും മുന്നേ സാന്ത്വന വാക്കുകളോതിച്ചെന്ന് മട്ടുപ്പാവിന്‍ കോണില്‍ നിന്നും ഫ്‌ളാറ്റിന്‍ മുകപ്പില്‍ സ്ഥാപിച്ചവളെ
ഉദയാസ്ഥമന വേളകള്‍ തോറും വെള്ളമൊഴിച്ചു മുടങ്ങാതെന്നും പരിപാലിച്ചു വളര്‍ത്തീയവളെ അവളോ നന്നായ് പൂത്തുതളിര്‍ത്തു.
അഴകിയ പുത്തന്‍ കതിരുകളെല്ലാം കാറ്റിന്നൊപ്പം നന്നായാട്ടി ഒരു നാണച്ചിരിയോടെന്നേ നോക്കി മെല്ലെ മൊഴിഞ്ഞവള്‍ നന്ദി.
എങ്ങനെ ഉരുവായ…

ആത്മധൈര്യം

ഭൂവില്‍ ജനിച്ചാല്‍ മണ്ണായിടും വരെ 
അരച്ചാണ്‍ വയറിനെ കാത്തിടേണം കക്കാതെ പിടിച്ചു പറിച്ചിടാതെ മറ്റേതു  മാര്‍ഗ്ഗവും സ്വീകരിക്കാം ഏതു ജോലിക്കുമതിന്റേതായ മാന്യതയുണ്ടെന്നറിഞ്ഞിടേണം പ്രത്യക്ഷമാകും പ്രതിബന്ധങ്ങള്‍ ധീരതയോടെന്നും നേരിടേണം തോല്‍വികള്‍ പാഠങ്ങളാക്കിടേണം ഭീരുവായ് മാറാതെ നേക്കിടേണം പാഠങ്ങള്‍ നന്നായിട്ടുള്‍ക്കൊള്ളേണം പ്രായോഗീകമവയാക്കിടേണം അദ്ധ്വാനശീലം ഉണ്ടായാല്‍ പോരാ ലക്ഷ്യബോധങ്ങളും കൂടെവേണം നാലുകാശിനു വരവുണ്ടായാല്‍ അതിലൊന്നു നാളെക്കായ് കരുതിടേണം സമ്പാദ്യ ശീലം വളര്‍ത്താത്തവന്‍  നാടിനും ഭാരമെന്നോര്‍ത്തിടേണം ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുവാന്‍ സത്യം വേണം സത്യം പറഞ്ഞിടാന്‍ ധൈര്യം വേണം. ചഞ്ചല മനസ്സങ്ങുപേക്ഷിക്കേണം ആത്മധൈര്യത്തെയങ്ങാര്‍ജ്ജിക്കേണം വീരമായ് മുന്നേറി ഉയര്‍ന്നിടേണം വിജയപതാക ഉയര്‍ത്തിടേണം

സില്‍ക്കുടുപ്പ്

ചേലുള്ള നല്ലൊരു സില്‍ക്കുടുപ്പേ ചേച്ചിക്കായ് തയ്പ്പിച്ച പച്ചുടുപ്പേ ചേച്ചി വലുതായിപ്പോയതിനാല്‍ കയ്യില്‍ നീ വന്നങ്ങു ചേര്‍ന്നതല്ലേ
വേറേയുടുപ്പുകളുണ്ടെന്നാലും നിന്നെത്തന്നെയെനിക്കേറെയിഷ്ടം വലുതായിപ്പോയാലും കൈവിടില്ലാ മറ്റാര്‍ക്കും നിന്നെ ഞാന്‍ നല്‍കുകില്ലാ
നിന്നെയണിയുന്ന നാള്‍ മുഴുക്കെ പൂമ്പാറ്റയായി ഞാന്‍ പാറി പറക്കും എന്തു പവറാണെന്നെനിക്കെന്‍ കൂട്ടുകാര്‍ പോലും കളിയാക്കിടും
അലക്കി വിരിക്കുന്ന നാളുകളില്‍ നിദ്ര തഴുകാതെ ഞാന്‍ കിടക്കെ കണ്‍മുന്നില്‍ വന്നു പതുങ്ങി നിന്നെന്‍ കനവിലും വന്നു നീ ആടാറില്ലേ
ഞാന്‍ വലുതായിക്കഴിഞ്ഞുവെന്നാല്‍ അനിയത്തിക്കുട്ടിക്കു കൈമാറണം അമ്മയുണ്ടാക്കിയ നിയമമതു പാലിക്കാതിരിക്കാനോ വകയുമില്ല
എന്നും ഭയന്നപോലന്നൊരു നാള്‍ അമ്മയുണ്ടാക്കിയ നിയമവുമായ് അനിയത്തുക്കുട്ടി ഓടിവന്നെന്‍ മുന്നിലാ ഉടുപ്പിനായ് നിന്നുവല്ലോ
സില്‍ക്കുടുപ്പിനെ കയ്യിലാക്കാന്‍ രണ്ടാളും അടിപിടിയായി പിന്നെ അമ്മതന്‍ കോപമിരട്ടിച്ചന്നെന്‍ കാതീന്നു പൊന്നീച്ച പറന്നുപോയി
സ്‌കൂളും വിട്ടു ഞാന്‍ വന്നനേരം നാവൂറു പാടുവാനായി വന്ന കൊറത്തീടെ കൊട്ടയില്‍ കണ്ടുഎന്റെ ജീവന്റെ ജീവനാം സില്‍ക്കുടുപ്പ്
സങ്കടം കൊണ്ടെന്റെ കണ്ണു രണ്ടും  കലങ്ങി ചുവന്നു തുടുത്ത നേരം  കണ്ണീ…

സ്വന്തം കഴിവുകള്‍

സ്വന്തം മനസ്സിന്നടിത്തട്ടില്‍ തപ്പിയാല്‍-ഒട്ടും മാറ്റുകുറയാത്ത ഏറെ കഴിവുകള്‍  ഒന്നായടുങ്ങിക്കിടക്കുമതത്രയും-നിന്റെ  സ്വന്തമാണെന്നതങ്ങോര്‍ക്കുന്ന നേരം ഏഴാം കടലിന്നടിയില്‍ കിടക്കുമാ പത്തരമാറ്റുള്ളോരളവറ്റ സമ്പത്തിന്‍  ബോധോദയം വന്ന് മുങ്ങിത്തപ്പാനൊരു  മുക്കുവക്കൂട്ടം തുനിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോലെ ഉത്തമ  ബോധമുദിച്ചിട്ടു മാനവാ മങ്ങിക്കിടക്കുമാ വൈരമുത്തുക്കളെ വാരിയെടുത്തുനീ തേച്ചുമിനുക്കിയി- ട്ടാവും വിധമങ്ങവതരിപ്പിക്കുവിന്‍ സ്വയമേ പ്രകാശിപ്പാനവസരം വന്നാല്‍ സങ്കോചമേതും കൂടാതെയങ്ങോട്ടു പ്രകടിപ്പിച്ചീടുവാന്‍ മുന്നോട്ടു വന്നിടു ശക്തിയേറേയുണ്ട് മാനവാ നിന്നിലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ കുടികൊള്ളും നന്മകള്‍ നാടിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്കുതകുന്നതാകട്ടെ മാനുഷരാശിക്ക് ഗുണകരമാകട്ടെ -സര്‍വ്വരും  നിന്നെ പുകഴുത്തുമാറാകട്ടെ ഇവ്വണ്ണമൊക്കെയും മിന്നിത്തിളങ്ങുമ്പോള്‍ ശ്രദ്ധയുണ്ടാകണം ഒരു കാര്യത്തിലെപ്പഴും അഭിമാനിയായ്‌നാട്ടില്‍ നീ മരുവുന്നനേരം അഹങ്കാരഭാവമാ മുഖത്തിലോ നടപ്പിലോ തെല്ലും നിഴലിച്ചിടാതെന്നും സൂക്ഷിയ്ക്കണം.

കോപം

മാനവന്‍ തന്‍ വികാര വിക്ഷോപമാം കോപം മാനാഭിമാനങ്ങള്‍ക്കു സദാ കോട്ടം
അസന്തുഷ്ടിതന്‍ കാരണഭൂതനാം കോപം  അനിയന്ത്രിത വര്‍ത്തിക്കു പ്രേരണ
മാനവനെ വെറും വിരൂപനാക്കും കോപം മാനനഷ്ടമാം വെറുപ്പെന്ന സമ്മാനം
ദുഃഖകരമാം അപകട സൂചനയേകും കോപം ദുരനുഭവങ്ങളുടെ വിരുന്നുകാരന്‍ 
മനുഷ്യനെ സദാ  മൃഗതുല്യനാക്കും കോപം മണ്ണിലെ വിജയത്തിന്‍ ബദ്ധശത്രു
സഹനശക്തിയാര്‍ജ്ജിച്ചടിമയാക്കിടാനിനി സഹായകമാത്മ നിയന്ത്രണമൊന്നു മാത്രം